rene-zonneveld

Wij bieden service en zijn professioneel

Het is alweer lang geleden, maar ik kan me nog goed herinneren dat ik als junior-schrijver een meubelwinkel binnenstapte voor een interview. De bedoeling was dat er door mij een advertorial voor de krant zou worden gemaakt.   

Ik kan me dat nog zo goed herinneren omdat het interview helemaal niet liep. En dan druk ik me voorzichtig uit. De man tegenover mij vertelde allemaal dingen die ik eigenlijk niet hoefde te horen en ik was te onzeker om het gesprek een andere wending te geven. Zo wilde hij per se dat goed naar voren kwam dat zijn winkel een ‘uitstekende service’ leverde en dat ze ‘professioneel’ waren. Maar dat leken mij nogal loze beweringen, dus ik probeerde uit te vinden wat dat dan was, die service en professionaliteit.

Maar na bijna een uur was ik er nog niet achter. Misschien stelde ik de verkeerde vragen, dacht ik toen. Gelukkig kreeg ik wel veel andere informatie, over vloeroppervlak, merken, typen meubels en bereikbaarheid, dus met een beetje wollige schrijfstijl kon ik daar ook wel een aardige pagina van maken. Ik liet het eerst aan mijn leermeester lezen, de hoofdredacteur, en aan de accountmeneer van de krant. “Prima stuk”, vonden ze. Dus kon het naar de klant. En die was, laat ik het zo zeggen, not amused. “Wij zijn niet zomaar een winkel, maar een professioneel bedrijf”, zei hij.

“Dat lees ik nergens terug. En over onze service ook niet. Ik vind dit helemaal niks, ik wil dit zo niet in de krant.” Hij was echt een beetje bozig en dat deed mijn zelfvertrouwen geen goed. Terug bij de krant legde ik het probleem aan mijn collega’s voor. Die deden er nogal relaxed over: ”Zet er nu maar gewoon een paar keer professioneel in en iets over een uitstekende service, dan komt het wel goed, voor de rest is er niks mis mee.” Het leek mij volslagen idioot, maar ik deed het. Als ik me goed herinner -maar  dat weet ik niet meer helemaal zeker- schreef ik zelfs een keer ‘professionele service’.  Je moet maar durven. Einde van het verhaal? De klant was uitermate content met het artikel. Mijn allereerste advertorial kon de krant in! In de jaren daarna begreep ik dat dat heel vaak zo werkt: bij gebrek aan onderscheidend vermogen, zonder enige notie van een merkstrategie en bij fikse onderschatting van de consument, voldoen ‘service’ en ‘professioneel’ altijd.

De vraag is dan alleen: wie houdt wie nou voor de gek?      

Categorie: closeup